การเขียนอย่างไรไม่ให้หลุดกรอบ

กระบวนการเขียนเป็นเรื่องที่ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากอย่างที่คิด

1.ต้องร่างกรอบ คือ แผนการเขียนคร่าวๆ ทำเป็นเหมือน Mind Map หรือ Family Tree ไว้
2.แล้วแต่ละตอนจะเชื่อมโยงอย่างไร ให้เอา Mind Map ที่ร่างมากาง และ Family Tree ใครเป็นใครต้องไม่หลุดกรอบ
3.บทพูดของตัวละครต้องจำให้ได้แต่ละตอน เพราะเราต้องย้อนมาอ้างอิงอีกได้ เพราะต้องเชื่อมโยง
4.ถ้าคิดไม่ออกว่า ตอนต่อไปจะวางแผนให้ดำเนินไปตาม plot อย่างไร เอาบทที่เขียนมาแล้ว มาอ่านแล้วอ่านอีก 
5.จินตนาการยังไม่ออก หากเป็นนิยายรัก ให้เอาเพลงรักมาเปิดฟัง หากเป็นแนวบู๊ ฟังเพลง classic ที่เสียงดังอย่างบีโทเฟ่น 
6.ยังคิดไม่ออก ฝืดอีก ให้เข้าไปเล่นเกมส์ แล้วลองจินตนาการตัวละครว่าจะเป็นไปอย่างไร
7.อย่าลืมว่า ถ้าวางแผนให้นิยายไปถึง 20-50 ตอน ต้องวางไว้ว่าแต่ละบทจะต้องไม่เกินกี่หน้า อาจจะบวกลบได้ เช่นตั้งไว้ 7-10 หน้า บวกลบไม่ให้เกิน 12 หน้า เพราะนิยายจะยาวมากและหนาเวลาตีพิมพ์เป็นเล่ม
8.สำนวนในนิยายต้องคงเส้นคงวา ถ้าจะมีตลกบ้างก็โอเคสำหรับนิยายโรมานซ์ แต่ถ้าเป็นนิยายแนวบู๊ลิ้ม ก็แทรกบทตลกเสียดสีได้ ช่วยให้ไม่จืดชืดจนเครียดเกินไป
9.เวลาเขียนลักษณะตัวละครแต่ละคน ต้องจำให้ได้ กลับไปอ่านบทแรกๆ บ่อยๆ เพื่อไม่ให้เขียนแล้วเกิดอาการหลุดไปนอกโลก จำไว้ว่าคนอ่านนั้นเก่งจำได้กว่าผู้เขียนนะคะ
10.อย่าเขียนสำนวนเสียดสีเด็ดขาด ถ้าเป็นนิยายที่ไม่ใช่แนวชีวิต จะทำให้ผู้อ่านเกิดอารมณ์ว่า ผู้เขียนทำไมถึงประมาณผิดเพี้ยน อย่าลืมนิยายแนวไหนก็ต้องแนวนั้น
11.อย่ามีบทอิจฉาริษยาบ้าบอเกินเหตุ และไม่ควรใช้คำหยาบคายมากเกินไป ควรให้เกียรติผู้อ่านซึ่งอาจอยู่ในวัยเด็ก และไม่ควรเขียนโป๊โชว์หมดเปลือกจนน่าเกลียด ต้องหาวิธีที่สวยงาม อาจใช้กลอนบทอัศจรรย์เข้ามาช่วย จะทำให้นิยายดูแปลกแตกต่างมีสีสัน ได้อรรถรสความรื่นรมย์ดีกว่าเขียนเห็นชัดจนน่าเกลียด สังคมไทยเราไม่ใช่ว่าปิดกั้น แต่ต้องรักษาความสุภาพเป็นผู้ดีของวัฒนธรรมไทย จะทำให้นิยายเราออกมาดูสวยงาม 
12.นิยายต้องมีบทพูดสั่งสอนคุณธรรม จริยธรรม ให้กับผู้อ่านในสังคม จะทำให้นิยายทรงคุณค่า มีคุณภาพเพียงพอที่จะช่วยปลูกจิตสำนึกคนในชาติ ไม่ว่านิยายจะอยู่ในแนวไหน เราสามารถปั้นแต่งได้ด้วยมือเรา อย่าให้ผู้อ่านเสพแต่เรื่องไร้สาระมีแต่เรื่องกามารมณ์ ริษยาพาเดือดร้อน และเกิดการนำไปใช้ในชีวิตจริงจนขาดทักษะชีวิตที่ดีงาม

ฝากไว้แค่นี้และเป็นกำลังใจให้กับคนที่อยากเข้ามาสู่วงการนักเขียน

อย่าลืมนะคะ มืออาชีพนั้น ไม่ใช่สร้างแค่เรตติ้ง แต่ต้องสร้างมโนธรรมให้เกิดแก่ผู้อ่านด้วย เราคือผู้หนึ่งที่จะช่วยสร้างชาติและเยาวชนรุ่นต่อไปด้วยถ้อยคำอันดีงามของเรา

รัก
ซูซี่แคท

ฝากนิยายโรมานซ์รักสีขาว "ราชพฤกษ์...นึกถึงรัก" จบบริบูรณ์แล้ว  และ "เพชรนาคิน" ซึ่งกำลังตอนที่ 5 

https://writer.dek-d.com/sujirak14/writer/view.php?id=2016780
https://writer.dek-d.com/sujirak14/writer/view.php?id=2002834